Geslaagd minibesluitje

Zwak en demoraliserend vond Caroline Arnold het dat ze haar goede voornemens zo snel liet varen. Ook anderen hoorde ze jaarlijks ritueel dezelfde intenties herhalen met even weinig effect.
Na de zoveelste pijnlijke mislukking ontdekte Caroline een belangrijk struikelblok bij haar goede voornemens: ze waren te ambitieus en te weinig specifiek. Haar wens bijvoorbeeld om beter georganiseerd te zijn, vroeg veel te veel discipline en bewuste aandacht. Terwijl een microvoornemen om werknotities voortaan in één schrift te noteren, wel uitvoerbaar bleek.

Na dat eerste geslaagde minibesluitje volgden er meer successen. Het basisprincipe van zulke microvoornemens is dat je uitgaat van kleine, realistische stappen die gericht zijn op anders doen in plaats van anders zijn.

Een voorbeeld: Caroline bleef vaak ver na bedtijd op de bank voor de televisie hangen. Ze was gewoon te moe om zich de trap op te slepen, om te kleden, haar tanden te poetsen enzovoorts. In Vooruit! Verbeter je leven met microvoornemens vertelt ze: ‘Jaren nam ik me voor om op een bepaalde tijd naar bed te gaan, alleen: dat lukte nooit. Ik richtte me op het resultaat dat ik wilde bereiken in plaats van te kijken naar de patronen die een redelijke nachtrust in de weg stonden. Op de klok kijken was niet de sleutel.’
Caroline draaide de volgorde om: eerst nachthemd aan en tandjes poetsen, dán pas chillen op de bank. De drempel om naar bed te gaan werd zo veel kleiner. Een miniverandering die haar uren extra slaap opleverde.

Een microvoornemen vergt wel een zorgvuldige analyse. Als je bijvoorbeeld vaker op tijd wilt zijn:
• analyseer je eerst waar het mis gaat (je moet bijvoorbeeld ’s ochtends vaak zoeken naar spullen).
• kies je een makkelijk microvoornemen (je tas de avond van tevoren inpakken).
• en bedenk je een geschikt moment om het voornemen toe te passen. Koppel bestaand gedrag aan het nieuwe bijvoorbeeld (voor ik naar bed ga, pak ik mijn tas in).

Een microvoornemen werkt omdat het weinig moeite kost en het resultaat direct meetbaar is. Want als je tas de volgende ochtend klaar staat, levert zoeken naar spullen in elk geval geen vertraging meer op.

This entry was posted in Uitstelgedrag en andere inefficiënte gewoontes and tagged , . Bookmark the permalink.

Comments are closed.